ดูซีรี่ย์จีน Love of Thousand Years ลิขิตรักสามพันปี ละคร “ลิขิตรักสามพันปี” (Love of Thousand Years) ดัดแปลงจากนิยายเรื่อง “ซานเชียนยาซา” (三千鸦杀 / The Killing of Three Thousand Crows) ของ “สือซื่อหลาง” เนื้อหากล่าวถึงตำนานรักในสมัยบรรพกาลระหว่างซ่างเซียน* นาม “ฟู่จิ่วอวิ๋น” กับองค์หญิงสูงศักดิ์แห่งอาณาจักรหลี (ต้าหลี) เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นหลังจาก “เสนาซ้าย” แห่งต้าหลีแอบสมคบคิดกับอาณาจักรศัตรูอย่าง “เทียนหยวน”

เป็นเหตุให้อาณาจักรหลีล่มสลาย ราชวงศ์ถูกกวาดล้าง เซียนหนุ่มฟู่จิ่วอวิ๋นรู้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดจึงแอบช่วยชีวิต “ตี้หนี่ว์”* แห่งต้าหลีทั้งที่เป็นการทำผิดกฏสวรรค์ เพราะเธอคือหญิงสาวในภาพวาดที่เขาตกหลุมรักและเฝ้าตามหามานานนับพันปี

หลังแผ่นดินสูญสิ้นเพราะทัพปีศาจของเทียนหยวน ตี้หนี่ว์แห่งต้าหลีต้องการแก้แค้นให้ราษฎรและครอบครัวจึงหมายมั่นว่าจะหาตะเกียงวิญญาณโบราณมากำจัดจิตวิญญาณปีศาจให้สูญสิ้น เพื่อการนี้เธอจำต้องแปลงโฉมเป็นสาวใช้คนสนิทที่พลีชีพเพื่อปกป้องเธอ ก่อนขึ้นไปตามหาตะเกียงวิญญาณบนเขาเซียงฉวี่ในฐานะหญิงรับใช้ของสำนักเซียน ณ ที่นั่นเธอได้พบเซียนหนุ่ม “ฟู่จิ่วอวิ๋น” และตกหลุมรักกัน แต่แล้วโชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อเธอพบว่าจิ่วอวิ๋นคือไส้ตะเกียง หากเธอจุดตะเกียงวิญญาณดังที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่ต้น ไม่เพียงตัวเธอที่ต้องสังเวยชีวิต แม้แต่จิ่วอวิ๋นเองก็จะพลอยสูญสลายหายไปด้วย เพื่อปกป้องผู้คนจากปีศาจทั้งคู่ต่างยินดีที่จะสละชีวิตของตน

ชื่อเรื่องภาษาจีน “三千鸦杀” (ฆ่านกกาสามพัน) มาจากลำนำกวีที่แต่งและขับขานโดย “ทากาซูกิ ชินซากุ” (ซามูไรญี่ปุ่นในช่วงปลายยุคเอโดะ) เนื้อหาของบทกวีเดิมกล่าวถึงหญิงขายบริการ ความหมายมีอยู่ว่า หากนกกาส่งเสียงร้อง ตน (ผู้ขับขาน) จำต้องกลับบ้าน ตนจึงอยากฆ่านกกาในสามพันโลก*ให้หมดสิ้น เพื่อจะได้นอนอิงแอบกันให้นานขึ้นก่อนถึงเช้าวันใหม่… อย่างไรก็ตามประโยคดังกล่าวได้ถูกนำตีความในหลากหลายความหมาย (ขึ้นอยู่กับบริบทและตัวผู้ขับขาน) ไม่ว่าจะเป็นความหมายในแง่การยอมทำผิดคำสาบานที่ให้ไว้ต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อคนรัก หรือความหมายในแง่ของความรักอันลึกซึ้ง (ทั้งในเชิงโรแมนติกและอีโรติก) ตลอดจนความปรารถนาที่จะเคียงคู่กับคนรักตลอดกาล เป็นต้น (*สามพันโลก คือ โลกธาตุขนาดใหญ่ที่มีแสนโกฏิจักรวาล)

ซานจวินพยายามเตือนสติจิ่วอวิ๋นโดยบอกให้ปล่อยวางทั้งในเรื่องทิฐิและความรัก เขาหยิบยกเรื่องที่ตนเคยรักสตรีนางหนึ่งในแดนมนุษย์ (แต่เธอมีคู่หมั้นคู่หมายอยู่ก่อนแล้ว) มากล่าวอ้าง โดยบอกว่าตอนนั้นจิ่วอวิ๋นพยายามห้ามตนและเป็นคนพูดเองว่า สามโลกแตกต่าง มนุษย์อยู่ส่วนมนุษย์ เซียนอยู่ส่วนเซียน ไม่ก้าวก่ายซึ่งกันและกัน แล้วเหตุใดตอนนี้จิ่วอวิ๋นถึงตบะแตกเพราะสาวน้อยที่โง่เขลาทั้งๆ ที่สู้อุตส่าห์บำเพ็ญตนมานานนับหมื่นปี จิ่วอวิ๋นอ้างว่าตนก็แค่ไม่ชอบสุราที่นี่

ซานจวินเลยชวนจิ่วอวิ๋นไปร่ำสุราที่อื่น ศิษย์พี่ของซานจวิน (อาจารย์ของเยี่ยนเยี่ยน) มาดักรอจิ่วอวิ๋นที่หน้างานเลี้ยง เขาขอให้จิ่วอวิ๋นหยุดเพียงเท่านี้เพราะ ‘ตี้หนี่ว์’ (เยี่ยนเยี่ยน) ยังเยาว์วัย เขากล่าวว่าจิ่วอวิ๋นเป็นซ่างเซียนจึงควรอยู่ในแดนเซียน ไม่ควรแทรกแซงโลกมนุษย์ และขออย่าได้ใช้เล่ห์กลต่างๆ เพราะชะตาชีวิตของตี้หนี่ว์ได้ถูกลิขิตเอาไว้แล้ว จิ่วอวิ๋นควรปล่อยให้ชีวิตเธอเป็นไปตามชะตาฟ้าลิขิต หากละเมิดกฎสวรรค์ตัวจิ่วอวิ๋นเองก็ยากที่จะหลีกหนีเคราะห์กรรม จิ่วอวิ๋นฟังแล้วได้แต่ยิ้มและส่ายหัว ถึงกระนั้นเขาก็ฝากภาพวาดไปให้เยี่ยนเยี่ยนและรับปากว่านับจากนี้ตนจะไม่เข้าไปวุ่นวายกับเธออีก

คืนเดียวกันนั้น ลี่เยวียนและเหล่าสมุนได้ลอบสังหารทหารที่ประจำอยู่ตามป้อมต่างๆ รอบเมืองหลวงของต้าหลี จากนั้นจึงเตรียมบุกโจมตีเมืองหลวงทันที เช้าวันรุ่งขึ้นเยี่ยนเยี่ยนได้รับภาพวาดพร้อมจดหมายของจิ่วอวิ๋น ครั้นเห็นภาพวาดเยี่ยนเยี่ยนก็รู้สึกพึงพอใจ เธอจึงตั้งใจว่าจะลอบออกนอกวังตามลำพังเพื่อนำภาพดังกล่าวไปให้จื่อเฉิน ในเวลาเดียวกันนั้นเสนาซ้าย (ซึ่งแกล้งป่วยต่อหน้าลูก) ได้ไหว้วานให้จื่อเฉินไปสวดมนต์ขอพรที่วัดแทนตน หลังส่งจื่อเฉินขึ้นรถม้าเขาก็สั่งให้สมุนปิดประตูและลั่นดานให้แน่นหนาทันที เยี่ยนเยี่ยนปลอมตัวเป็นผู้ชายแล้วลอบออกจากวังตามลำพัง เธอมุ่งหน้าไปที่บ้านจื่อเฉินและเดินสวนกับรถม้าโดยไม่รู้ว่าคนที่นั่งอยู่ภายในคือจื่อเฉิน

เสนาซ้ายร่ายมนตร์เรียกทหารปีศาจของอาณาจักรเทียนหยวนมาช่วยงานใหญ่ เมื่อเยี่ยนเยี่ยนมาถึงบ้านจื่อเฉินแล้วพบว่าประตูบ้านปิดแน่นหนา เธอจึงคิดที่จะปีนกำแพงเข้าไป จิ่วอวิ๋นกับซานจวินคอยจับตาดูเยี่ยนเยี่ยนอยู่ห่างๆ ซานจวินไม่อยากเชื่อว่าเยี่ยนเยี่ยนคือสตรีในภาพวาดเพราะเธอมีวาสนาได้เกิดมาเป็นราชนิกูล ผิดกับสตรีที่อยู่ในภาพวาดของจิ่วอวิ๋นซึ่งอับโชคยิ่งนัก เขาเตือนจิ่วอวิ๋นว่าอย่าแทรกแซงแดนมนุษย์และให้ตัดใจจากเยี่ยนเยี่ยน แต่ทว่าตัวเองเพิ่งโดนคนรักของนางในดวงใจ (หญิงสาวในโลกมนุษย์) ทำร้ายร่างกายมาหมาดๆ (รอบดวงตาข้างหนึ่งของซานจวินมีรอยช้ำคล้ายโดนต่อย) ซานจวินอ้างว่าตนแค่ไม่อยากใช้อิทธิฤทธิ์เซียนในแดนมนุษย์เลยต่อสู้กันอย่างยุติธรรม ไม่เหมือนจิ่วอวิ๋นที่เดิมพันกับมนุษย์แล้วยังพ่ายแพ้ จิ่วอวิ๋นแย้งว่าคนที่แพ้คือ ‘คุณชายฉี’ ไม่ใช่ ‘ฟู่จิ่วอวิ๋น’ ซานจวินเลยสวนกลับว่าเลิกหลอกตัวเองได้แล้ว เยี่ยนเยี่ยนพยายามปีนกำแพงเข้าไปในบ้านของจื่อเฉิน แต่ยังไม่ทันข้ามพ้นรั้วเธอก็เห็นกับตาว่าเสนาซ้าย (ซึ่งสวมเสื้อเกราะและไม่ได้ป่วยจริง) กำลังเดินออกจากห้องพร้อมทหารปีศาจของอาณาจักรเทียนหยวน

Posted in new